RIP Harald Nickel

Harald Nickel was afkomstig uit Noordrijn-Westfalen en maakte zijn debuut bij het Duitse Bielefeld voordat hij in 1974 zijn Belgische carrière begon bij Turnhout. Het was Georges Heylens die hem daar weghaalde om bij Union zijn "dreamteam" te vormen. Union weggezakt naar derde afdeling, begon het seizoen 1975-1976 met een “miljoenenploeg”. Union walste door het kampioenschap en speelde uiteraard kampioen met 12 punten voorsprong op de tweede (Hoger Op Merchtem). Tijdens hetzelfde seizoen elimineerden ze, ei zo na, de grote buur uit Anderlecht in de Belgische Beker in augustus 1975.

Nikkel was dat "jongetje" naast Jan Verheyen, Francis Pomini, Eddy De Bolle en Andre De Nul. Hij werd niettemin de onthulling van het seizoen. De rest is gekend: de voorzitter Ghislain Bayet zag het allemaal héél groot, investeerde, maar zijn portemonnee kon het niet trekken… Onze nummer 10 zag tijdig de bui hangen en ons Duits juweel verwisselde Union voor Kortrijk. Union miste de promotie naar eerste afdeling, na een briljante eerste ronde en een opgeofferde terugronde. Een jaar later vertrok Nickel richting Standard, waar hij met Robert Waseige een derde plaats behaalde, twee punten achter kampioen Club Brugge, en één punt achter RSC Anderlecht. Tijdens dit seizoen werd Nickel topscorer, met 23 doelpunten op de teller, drie meer dan Willy Geurts van Antwerp en vier meer dan zijn ploegmaat, de Oostenrijker Alfred Riedl. Robby Rensenbrinck van Anderlecht vervolledigde de top 4 met 18 doelpunten.

Harald Nickel keert daarna terug naar de Bundesliga, en speelt één seizoen bij Braunschweig. Het volgende seizoen, in 1979, volgt de meest prestigieuze transfer van zijn carrière naar Borussia Moenchengladbach. In twee seizoenen scoorde hij er 32 doelpunten in 65 wedstrijden en behaalde ook drie selecties in de Mannshaft.

Deel dit artikel :